مسائل زندگی انسانی گسترده و بیشمارند و هر یک ماهیت و ذات متفاوتی دارند که بسته به این ماهیت، پاسخی همسنخ خود را میطلبند. به طور کلی این مسائل در سه دسته قابل تفکیک هستند: علمی، فلسفی و مذهبی (طبق تعاریفی که در همه جای دنیا پذیرفته باشند). بخش بزرگی از مسائل، خصوصاً آنهایی که با زندگی روزمرهی انسان درگیر است پاسخی علمی میطلبد. یعنی پاسخی که قابلت آزمودن در شرایط کنترل شده، تکرارپذیری و ابطالپذیری داشته باشد. مزایای زندگی مدرن امروزی که در آن دیگر کسی به خاطر آپاندیسیت نمیمیرد و دیگر کسی برای سفر به مکه ماهها در راه نیست و درگیر «خار مغیلان» نمیشود مدیون همین رویکرد است. محصولات علم همیشه مفید هستند مگر آنکه انسان تصمیم بگیرد از آنها سوء استفاده کند که اتفاقاً همیشه هم سوء استفاده کرده و باز هم خواهد کرد. برای مثالی بورسی، وقتی شما یک روش کلاهبرداری در بورس را افشا میکنید (روشهایی که برخی به تفصیل در ترجمهی کتاب «از طمع تا وحشت» ذکر کردهام)، این امکان را فراهم میکنید که کلاهبرداران به ابزاری جدید برای مقاصد شوم خود مجهز شوند ولی در عین حال سایر خوانندگان را نیز آگاه میکنید که اسیر ترفندهای آنان نشوند و مهم آن است که کدامیک زودتر ترفند را یاد بگیرد! و امید من آن است که شما زودتر از کلاهبرداران سراغ این کتاب بروید! بگذریم. بخش دیگری از مسائل فلسفی هستند و پاسخدهندگ

خلاصهی گفتگویی با دکتر رابرت لوستیگ (Robert Lustig) (فوق تخصص غدد اطفال- استاد دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو UCSF) در باب ضرورت پرهیز از لذتهای افراطی: شرکتهای بزرگ سخت تلاش میکنند تا ما را به چیزهایی که برایمان لذت موقت ایجاد میکند معتاد نگه دارند. متخصصان اطفال با فوق تخصص غدد، اولین کسانی بودند که نسبت به خطرات مصرف بیش از حد شکر [در برخی محصولات این شرکتها] هشدار دادند. این شرکتها تمایل دارند اشتهای ما را برای چیزهایی مثل شکر که سیستم لذت و پاداش دوپامینی را تحریک میکنند، افزایش دهند. درنتیجه سروتونین، یعنی مادهای شیمیایی که باعث شادی واقعی ماست، به حاشیه رانده میشود. دوپامین لذت را کنترل میکند درحالیکه سروتونین شادی را، و این دو با هم همپوشانی ندارند. لذت، کوتاه مدت و جسمانی است که میتوان آن را به تنهایی تجربه کرد و به وسیلهی رفتارها و نیز مواد قابل حصول است. اما شادی، بلندمدت، معنوی و معمولاً اجتماعی بوده و نمیتواند با مواد یا رفتارها حاصل شود. «لذتهای مفرط، چه با مواد حاصل شود و چه با رفتار، ما را به اعتیاد سوق میدهد. اما چنین چیزی در رابطه با شادی اتفاق نمیافتد.» دوپامین و سروتونین دو انتقالدهندهی عصبی متفاوتاند که در دو نقطه متفاوت مغز عمل میکنند. دوپامین انتقالدهندهی عصبی از نوع تحریککننده یا excitatory است. «ظاهراً نورونها تحریکات ملایم (

قمارباز خوشبخت نداریم! نتایج یک نظرسنجی موسسه گالوپ که با مشارکت 800 هزار نفر بین سالهای 2005 تا 2011 از مردم 135 کشور جهان انجام شده نشان میدهد که اکثر مردم زمانی با ثروت و درآمد خود احساس خوشبختی کردهاند که از تواناییها و مهارتهای آنها ناشی شده باشد، نه از شانس، بردن قرعهکشی، زد و بند بورسی، رانت یا ارث و ... حکایت: جوانکی به شیخ گفت: ای شیخ! دوستم در بورس قمار کرد و برد و الان با بنز خود در خیایانها میچرخد و هر شب در پنتهاوس خود در ولنجک بسی با خوشبختی هم آغوش است. این را چی میگی؟- شیخ گفت: همین که حاضر شده قمار کند نشان از درد و رنجی عمیق در وجود اوست. این درد و رنج جز با کمک یک دردشناس آزموده درمان نمیشود. پول فعلاً پانسمانی است بر زخم عمیقش که آن را درمان نمیکند ولی آن را موقتاً تسکین میدهد و از دید پنهان میکند. ضمن اینکه من نمونههای بسیاری دیدهام از قماربازانی که به این پانسمان موقت هم دست نیافتهاند و در اولین حرکت زخمشان تا عمق وجودشان باز شده! برچسبها: مینیمالها